Powrót do zwykłego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym okresie ograniczonej aktywności na prawdę bardzo często wymaga uwzględnienia wielu różnych potrzeb. Nie tyczy się to wyłącznie poprawy sprawności fizycznej, ale również kontaktów społecznych, samodzielności a także sposobności ponownego uczestniczenia w życiu rodzinnym i zawodowym. W praktyce proces ten przebiega osobiście, ponieważ każda osoba ma inne ograniczenia, cele oraz tempo adaptacji do zmieniających się warunków.

Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwianiem funkcjonowania w sąsiedztwie, rozwijaniem samodzielności oraz dostosowaniem codziennych aktywności do aktualnych możliwości.

Ważnym elementem tego procesu jest odpowiednie przygotowanie środowiska, w którym dana osoba będzie funkcjonować. Zdarza się, że konieczne są zmiany w organizacji dnia, sposobie wykonywania obowiązków lub korzystaniu z dostępnych form wsparcia. Z doświadczenia wynika, że trudności ukazują się nie tylko i wyłącznie ze względu na ograniczenia zdrowotne, niemniej jednak także przez bariery organizacyjne i społeczne. Dlatego działania podejmowane w ramach rehabilitacji społecznej często obejmują naukę radzenia sobie w różnorakich sytuacjach, wzmacnianie niezależności a także stopniowe przystosowywanie się do nowych warunków. Ważne jest w dodatku uwzględnienie rzeczywistych potrzeb, ponieważ rozwiązania odpowiednie dla jednej osoby nie zawsze sprawdzają się u innej.

W procesie odzyskiwania sprawności wykorzystywane są różne formy wsparcia, w tym pobyty organizowane poza miejscem zamieszkania. Sanatoria i turnusy rehabilitacyjne stanowią jedną z dostępnych sposobności, w ramach których uczestnicy mogą korzystać z określonych zajęć, zabiegów oraz działań wspierających codzienne funkcjonowanie. Praktyka pokazuje, że znaczenie ma nie tylko sam program pobytu, ale też możliwość zmiany otoczenia i kontaktu z osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Równocześnie przed wyborem takiej formy wsparcia ważne jest uwzględnienie indywidualnych wskazań, obowiązującego stanu zdrowia a także zakresu potrzeb związanych z dalszą rehabilitacją.

Szczególnego podejścia wymagają osoby zmagające się z chorobami wymagającymi długotrwałej opieki i obserwacji. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyficzne potrzeby tej grupy, ponieważ proces powrotu do aktywności może wyglądać przeciwnie niż w sytuacji innych schorzeń. W takich przypadkach znaczenie mają w głównej mierze ograniczenia wynikające z przebiegu leczenia, poziomu energii a także konieczności zachowania określonych zasad postępowania. Właściwie każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny, a planowanie dalszych działań powinno uwzględniać zarówno aspekty zdrowotne, jak i społeczne. Rehabilitacja obejmuje bowiem nie tylko pracę nad sprawnością, niemniej jednak także stopniowe odnajdywanie się w codziennych rolach i relacjach z otoczeniem.

Zobacz także: rehabilitacja społeczna.