Powrót do powszechnego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu na prawdę bardzo często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak również uwzględnienia zmian, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie znaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W tak zaistniałych okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać zupełnie inaczej.

Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.

Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu normalnym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także postanowienie sposobów radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do panującej sytuacji danej osoby.

W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymagań fachowców oraz indywidualnych sposobności uczestników. W trakcie takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, niemniej jednak też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednakże efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz zaleceń dotyczących aktywności.

Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Ważne jest również zachowanie ostrożności przy planowaniu aktywności oraz branie pod uwagę zaleceń wynikających z wcześniejszego leczenia.

Zobacz również: rehabilitacja społeczna.